Prowadzimy nabór do klas dwujęzycznych - zerówki, pierwszej i siódmej. Informacje na stronie internetowej w dziale "Nabór do kl. 1","Nabór do kl. 7" oraz na stronach przedszkola. Infolinia pod numerem 698 852 692.  
[FB]

Pierwszy dzień w przedszkolu / szkole

Pierwszy dzień w szkole jest zwykle sytuacją trudną dla dziecka. Jest to czas, kiedy spod opieki rodzicielskiej przechodzi pod opiekę instytucjonalną. Im dziecko jest młodsze, mniej samodzielne tym większy jest niepokój rodziców.

Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej lub szkolnej jest okazją do nabywania doświadczeń!

Im dziecko starsze, tym bardziej samodzielne. Środowisko przedszkolne i szkolne umożliwia nabywanie nowych kompetencji, umiejętności. Dziecko może odkrywać własną zaradność, skuteczność w wykonywaniu rozmaitych zadań. Nabywanie doświadczeń, poznawanie nowego środowiska, a następnie nauka funkcjonowania w nim – zgodnie z zasadami, wspólnie z rówieśnikami, nauczycielami – wszystko to może mieć korzystny wpływ na kształtowanie się poczucia własnej wartości.

Środowisko przedszkolne i szkolne umożliwia porządkowanie wiedzy o świecie. Zinstytucjonalizowana opieka jest okazją do nabycia umiejętności niezbędnych do funkcjonowania w społeczeństwie. Przy czym dziecko nie jest pozbawione uwagi osoby dorosłej, do której zawsze może zwrócić się kiedy potrzebuje pomocy, instruktażu przy wykonywaniu zadań albo pomocy w przezwyciężaniu sytuacji kryzysowych. Każde dziecko rozwija się w innym tempie, zarówno pod względem emocjonalnym, intelektualnym, jak i społecznym. Późniejsze tempo rozwoju określonych umiejętności nie oznacza „gorszego startu”, nie jest prognozą braku sukcesów w życiu dorosłym. Niektóre dzieci później osiągają dojrzałość w jakimś aspekcie rozwojowym. Dlatego zadaniem dorosłego (rodzica, nauczyciela, psychologa) jest towarzyszenie mu. Uważność, akceptacja, zrozumienie i stałe zachęcanie do podejmowania aktywności – to istotne czynniki wspierające rozwój.

Nadmiar troski nie sprzyja rozwojowi dziecka

Bywa, że rodzice mają obawy w związku z rozpoczęciem edukacji przedszkolnej lub szkolnej. Z jednej strony, jest to zjawiskiem naturalnym, co jest uwarunkowane miłością i dbałością o dobrostan psychiczny dziecka. Z drugiej strony – czasami warto zdystansować się do obaw o dobro dziecka. Przedszkole i szkoła pozwalają na poznawanie czegoś nowego, eksperymentowania i przede wszystkim uczenie się funkcjonowania w grupie. To podstawa wszelkich innych zadań, do realizowania których dzieci będą zmierzać wraz z wiekiem. Dzieci mają stworzoną możliwość do zaznajomienia się z regułami społecznymi, uczą się rozumienia różnorodnych sytuacji, współpracy, rozwiązywania konfliktów, korzystania z pomocy osób starszych i doświadczonych, rozumienia uczuć innych osób, wyrażania emocji w sposób społecznie akceptowany. W przedszkolu, szkole mają szansę poznać rówieśników, którzy różnią się od nich, od środowiska rodzinnego. Umiejętność współpracy z osobami, które różnią się od nas samych pod jakimś względem jest szczególnie cenna z punktu widzenia późniejszego funkcjonowania w życiu w roli nastolatka czy też dorosłego. Dlatego z zaskoczeniem, ale i zaciekawieniem obserwuję rodziców dzieci, którzy wymagają nieraz radykalnych rozwiązań w sytuacji konfliktu pomiędzy dziećmi. Takich sytuacji każdy człowiek doświadczy w swoim życiu, a nabycie kompetencji w zakresie reagowania na nie już we wczesnym okresie życia, przyczynia się do wyższego stopnia rozwoju.

Kiedy dziecko jest przygotowane do samodzielności w codziennych sytuacjach, wówczas przedszkole lub szkoła nie będą stanowić zagrożenia

Samodzielność dziecka warunkowana jest jego wiekiem, wrodzonymi zdolnościami, warunkami w jakich się wychowuje i talentem wychowawczym rodziców. Mamy inne oczekiwania od trzylatka, czterolatka czy sześciolatka. W wieku trzech lat zwykle opanowane są już pewne umiejętności: rozsuwanie zamka w spodniach lub bluzie, mieszanie łyżką w kubku, zdejmowanie bluzy wkładanej przez głowę, odkręcanie i zakręcanie kranu, załatwiania potrzeb fizjologicznych w toalecie, wkładania skarpetek na stopy, rozpinania dużych guzików, wkładania kapci. Czterolatek najczęściej potrafi już posługując się sztućcami samodzielnie zjeść posiłek, umyć ręce i twarz, wydmuchać samodzielnie nos w chusteczkę, włożyć rękawiczki z jednym palcem. Sześcioletnie dziecko jest samodzielne w czynnościach samoobsługowych, tj. ubieranie, rozbieranie, mycie się, załatwianie potrzeb fizjologicznych, przestrzeganie zasad właściwego zachowania się przy stole, w sytuacji zadaniowej wykazuje inicjatywę, podejmuje próby przezwyciężenia trudności, jest zaangażowany i dąży do osiągnięcia celu – zakończenia pracy. Dziecko w tym wieku odznacza się również większą sprawnością ruchową i manualną (potrafi złapać piłkę, lepić z plasteliny, poprawnie trzymać kredkę w dłoni, posługiwać się nożyczkami). Potrafi nadto zwracać uwagę na bezpieczeństwo własne i innych osób podczas poruszania się w przestrzeni miejskiej; jest zainteresowany współdziałaniem z innymi dziećmi. Zwykle też posiada orientację w schemacie własnego ciała, wskazuje prawą i lewą rękę. Jeśli nie posiada tych umiejętności zwykle orzeka się, że nie osiągnęło jeszcze gotowości szkolnej.

Zanim dziecko pójdzie do szkoły – zadania dla rodziców

  1. pomóż dziecku wzmocnić wiarę w siebie – wskaż jego zalety, chwal umiejętności, które posiada, np. świetnie rysuje, pięknie recytuje,opowiada historie, dba o porządek, potrafi opiekować się psem; Każde dziecko ma jakieś zalety!
  2. wyjaśnij, jak będzie wyglądał jego zwykły dzień w szkole: lekcje w ławce, zajęcia plastyczne, muzyczne, gimnastyczne oraz przerwy; Możesz podzielić się przyjemnymi wspomnieniami z okresu nauki szkolnej;
  3. wyjaśnij, ile nowych rzeczy dowie się w szkole i jakie ciekawe będzie miało przedmioty w pierwszej klasie;
  4. wyjaśnij, jak ma zwracać się do nauczycieli, do nowych koleżanek i kolegów;
  5. nie strasz go szkołą i nie opowiadaj, jak to jego życie zmieni się na gorsze; Negatywne doświadczenia z własnego okresu szkolnego warto jest pozostawić dla siebie.
  6. nie wypowiadaj się lekceważąco na temat szkoły;
  7. jeśli twoje dziecko to mały zapominalski, kup mu dodatkowy zeszyt, w którym będzie mógł zapisywać albo rysować polecenia nauczyciela;
  8. przekonaj dziecko, by dzieliło się z kolegami, gdy zajdzie taka potrzeba: kanapką, kredkami, klejem, cukierkami;
  9. naucz je szanowania własności innych dzieci oraz dbania o swoje rzeczy, np. kurtkę czy plecak;
  10. uczul dziecko, żeby zawsze myło ręce po skorzystaniu z toalety i przed jedzeniem kanapek podczas przerwy śniadaniowej;
  11. upewnij się, że sześciolatek / siedmiolatek zna swoje imię, nazwisko i adres oraz – jeśli sam będzie chodził – pamięta drogę do szkoły i ze szkoły do domu.